Crazybikeworld

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Paris - Brest - Paris 2007

E-mail Print PDF


Αρθρο απο τον Δημήτρη Μωραϊτη (aka Syracousa) για την καταπληκτική του εμπειρία στο φετινό Παρίσι - Βρέστη - Παρίσι

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους σχεδιάζουν τον Αύγουστο του 2011 να βρίσκονται στη Γαλλία.

Πάνε πάνω από 100 χρόνια (από το 1891 συγκεκριμένα) που κυρίως στο εξωτερικό και ειδικότερα στη Γαλλία, υπάρχει ο θεσμός των υπερμαραθώνιων αγώνων με ποδήλατο με κύριο οργανωτή το Audax Club Parisien (www.audax-club-parisien.com) . Στη χώρα μας ο θεσμός αυτός μετράει μόλις μισή δεκαετία με κύριο συντονιστή λίγους αφοσιωμένους από την ΠΕΠΑ.

Φέτος όπως και κάθε τέσσερα χρόνια λαμβάνει χώρα ο διεθνής υπερμαραθώνιος στην διαδρομή Παρίσι – Βρέστη - Παρίσι, (www.paris-brest-paris.org) με μέσο όρο ηλικίας τα 50 χρόνια !!!. Δεκτά σε αυτό τον αγώνα γίνονται όλα τα οχήματα που προωθούνται από μυϊκή δύναμη. Προκειμένου να λάβει κάποιος μέρος, θα πρέπει να έχει συμμετάσχει επιτυχώς σε 4 προκριματικά brevet , των 200, 300, 400 και 600 χιλιομέτρων με χρόνους τερματισμού αντίστοιχα σε 13:30, 20:00, 27:00 και 40:00 ώρες, μέσα στην ίδια χρονιά. Σε αυτόν τον μεγάλο υπερμαραθώνιο που λαμβάνει χώρα κάθε 4η χρονιά στην Γαλλική επαρχία και ειδικότερα σε Βρετάννη και Νορμανδία, θα ήταν η δεύτερη φορά που θα συμμετείχαν Έλληνες, την πρώτη φορά το 2003 είχαν μετάσχει 11 και τώρα, 22 άτομα.

18 Αυγούστου χαράματα αναχωρούμε για Παρίσι, και κάπου τρεις ώρες αργότερα στην Γαλλική πρωτεύουσα αντιλαμβανόμαστε ότι κάνει κρύο. Πρώτη ευχάριστη έκπληξη το πράσινο που μας ακολουθούσε σε όλη την διαδρομή απο το αεροδρόμιο κάπου 35 χλμ. μέχρι να καταλήξουμε στο προάστιο του Saint Quentin en Yveline, όπου στο άνετο ξενοδοχείο μας διαθέτουν μια τεράστια σάλα, για να ανοίξουμε και συναρμολογήσουμε τα ποδήλατά μας. Καμιά 200αριά ποδήλατα κυρίως Αμερικανών Καναδών και Ελλήνων γεμίζουν ασφυκτικά τον χώρο. Οσο για την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, μην φανταστείτε τεχνολογία αιχμής, κυριαρχούν Τιτάνιο και ανθρακόνημα σε μεσαίου κόστους ποδήλατα με το 80% να φέρει δερμάτινες σέλες BROOKS και κέντρα δυναμό για τον απαραίτητο φωτισμό.Τα βλέμματα στραμμένα όλων σε ένα και μοναδικό σκελετό από ξύλο μπαμπού !!!, ο οποίος για την ιστορία τερμάτισε επιτυχώς.

19 Αυγούστου πρωί περνάμε Τεχνικό έλεγχο.


( η Ελληνική αποστολή με τα χαρτόκουτα)


(η αντίστοιχη Αμερικάνικη, με πλαστικές μεγάλες βαλίτσες. Η αυτοί είναι πλούσιοι ή εμείς είμαστε έξυπνοι.)


( Ξύλινο μπαμπού, πήγε και γύρισε επιτυχώς.)

(Πιο λιτό δεν γίνεται, ενα απλά όμορφο σύνολο με BROOKS .)


(Απο τα ψώνια στον αγώνα.)

(ξαπλωτό τρίκυκλο)


(recumbent)


(carbon  recubent)


(tandem με δισκόφρενα)

(Βrooks - ο βασιλιάς της σέλας)

Η Ελληνική ομάδα και κάμποσες εκατοντάδες ακόμη ποδηλάτες (ο έλεγχος δούλευε ως το βράδυ). Διαπιστώνουμε ότι η κάθε εθνότητα έχει τον δικό της πάγκο, συνολικά 32 χώρες και , φυσικά για κάθε πάγκο 5-6 εθελοντές που όλοι είναι ευγενέστατοι, υπερδραστήριοι και με κάμποσες δεκαετίες στην πλάτη τους.

Στον ίδιο χώρο εκτός απο την πώληση ποδηλατικών ειδών με 50% έκπτωση σε όλα τα είδη, διαφημίζονται και οι επόμενες διοργανώσεις , όπως για το 2008 που γίνεται το Παρίσι -Πεκίνο με διάρκεια 4 μήνες (120 χλμ. περίπου την ημέρα), ενώ για το 2009 ένα ακόμη μεγάλο brevet των 1400 χλμ. θα λάβει χώρα στην γηραιά Aλβιώνα.

Μετά τον υποτυπώδη τεχνικό έλεγχο, ξεκινάμε κάπου 15 απο τούς συνολικά 22 για μια χαλαρή βόλτα στο Παρίσι.


(Αναμνηστική φωτογραφία μέρους τις αποστολής)

Ευκαιρία για να γνωρίσουμε το δίκτυο ποδηλατοδρόμων της Πρωτεύουσας, μέσω Βερσαλλιών μας πήρε κάπου 2 ώρες με την καταιγίδα που είχε ξεσπάσει να μας καθυστερεί σημαντικά. Απο τις Βερσαλίες μέχρι και το κέντρο του Παρισιού, μιας και βιαζόμαστε, μπαίνουμε κανονικά στο δημόσιο δρόμο, μας σέβονται και τούς σεβόμαστε, κανείς δεν μας κλείνει το δρόμο, σταματάμε κανονικά στο κόκκινο κ.λ.π.


(Βόλτα στο Παρίσι)

(Βόλτα στο Παρίσι)

(Βόλτα στο Παρίσι)


(Τα περίφημα δημοτικά ποδήλατα)

Εννοείται ότι η βροχή συνεχίζει κανονικά, με τακτικές εναλλαγές στην έντασή της. Δεν μπαίνουμε στο κόπο να ανέβουμε στον Πύργο του Άιφελ, αλλά γυρνάμε όλα τα γνωστά μνημεία. Το καλύτερο είναι ότι φοράμε την μπλούζα με την Ελληνική σημαία, ως Εθνική ομάδα !!! Συνολικά η σημερινή βόλτα μας βγήκε 94 χλμ. .

20 Αυγούστου η μεγάλη μέρα, αποφεύγουμε τις περιττές μετακινήσεις, τρώμε μακαρονάδες και αραλίκι ως το βράδυ, που ξεκινά ο αγώνας.


(Επιστημονικά λέγεται υδατανθράκωση)

Υπάρχουν τρεις εκκινήσεις για να φύγει κάποιος ,

  1. Η εκκίνηση των 80 ωρών με έναρξη στις 20:00 της Δευτέρας,
  2. Η εκκίνηση των 90 ωρών με έναρξη στις 21:00 της Δευτέρας και τέλος,
  3. Η εκκίνηση των 84 ωρών με έναρξη στις 05:00 της Τρίτης.

Η πολυπληθέστερη εκκίνηση είναι αυτή των 90 ωρών και για αποφυγή ατυχημάτων φεύγουμε σε κύματα των 500σίων. Τα δύσκολα αρχίζουν 1 ώρα πριν την δική μας εκκίνηση όταν τα μαύρα σύννεφα έδωσαν την θέση τους στο ψιλόβροχο που σταμάτησε μια βδομάδα μετά, ευτυχώς που κινούμασταν δηλαδή, αλλιώς θα βγάζαμε ρίζες. Η εκκίνηση καθυστερεί, πολύς ο κόσμος και επιτέλους η κόκκινη φωτοβολίδα σκάει στον ουρανό στις 22:50.
Από αυτή την στιγμή και μετά ο καθένας δίνει τον δικό του αγώνα για να τερματίσει εντός χρόνου.

( λίγο πριν την εκκίνηση, έχουμε απλωθεί περιμετρικά στο φωτισμένο στάδιο, ο ουρανός απο πάνω έχει ανοίξει, θα κλείσει όταν θα έχει τελειώσει ο αγώνας.)


 

(Πριν τη εκκίνηση)

Από το Saint Quentin en Yvelines αναχωρούμε με συνοδεία για τα πρώτα 15 χλμ.

Ο ρυθμός για τα δικά μου δεδομένα καταιγιστικά γρήγορος, καθώς 500 άτομα κινούμαστε όσο πιο κοντά γίνεται, έτσι όπως είμαστε προκαλούμε «αϋπνίες» στα πιτσιρίκια των χωριών, τρελαμένα από χαρά αλλά πάντα μαζεμένα σε κάποιο παράθυρο του σπιτιού, ουρλιάζουν από χαρά, ανταποδίδουμε σε όλα τα ξεφωνητά τους, που μυαλό για «ΜΩΤ» το πανηγύρι ξεκίνησε, θα έχει διάρκεια το πολύ 90 ώρες, θα ρουφήξουμε όσο πιο πολύ μπορούμε από αυτό το ανεπανάληπτο γεγονός.

Η 21η Αυγούστου μας βρίσκει, που αλλού !, καβάλα στα ποδήλατα έχοντας κάνει κάπου 60 χλμ, από την εκκίνηση και μας περιμένει σε ένα μικρό χωριό μια παρέα από τις γυναίκες του χωριού που μας περιμένουν με εκατοντάδες λίτρα νερό, καφέ και κεϊκ, σιγά μην έχανα την ευκαιρία, στάση κανονικά.


(μόνο μια ήπια, δεν καθυστέρησα)



(Επιστημονικά λέγεται "Χοντρέ δεν θα αδυνατίσεις ποτέ")

Στο γκρούπ το δικό μου είμαστε αρχικά καμιά 10αριά Έλληνες, κι αυτός ο πρώτος σταθμός ήταν η αφορμή να αποκοπούμε για τα καλά, καθώς οι περισσότεροι αποφάσισαν να συνεχίσουν.

Η πρώτη νύχτα θα κύλαγε μονότονα αν δεν είχαμε την βροχή να μας δοκιμάζει. Στα επί Ελληνικού εδάφους 400άρι και 600άρι το πρώτο βράδυ δεν κοιμήθηκα καθόλου, τώρα νύσταζα, όσο πέρναγε η ώρα έβλεπες να κοιμούνται όλο και περισσότεροι, άλλοι σε τηλεφωνικούς θαλάμους και άλλοι σε σκεπαστές στάσεις λεωφορείων. 
Κατά τις 03:00 ένιωθα κούραση ήθελα λίγο ύπνο, με την πρώτη ευκαιρία που έκοψε η βροχή βρήκα ένα παγκάκι ελεύθερο, ρυθμίζω το κινητό σε 10 λεπτά για έγερση και κοιμάμαι αμέσως.Το κεφάλι γερμένο προς τα πίσω και το πρόσωπο μου να το δροσίζουν σκόρπιες ψιλές σταγόνες βροχής, απόλαυση…Το κινητό χτύπησε και πριν προλάβει να σιγήσει, τινάχτηκα σαν ελατήριο καβάλησα το ποδήλατο και πλακωμένος συνέχισα.

Σε πολλά σημεία κολλάω με άλλους γιατί αδυνατώ με τα τρία μου φώτα να δώ τον δρόμο από την πυκνή νεροκουρτίνα, απίστευτο νερό, ακολουθάω άλλα κόκκινα φώτα, αν πέσουν σε κάνα γκρέμι, τότε και γω μαζί τους.
Πριν τα ξημερώματα συνάντησα τον Γιάννη, όπου πλέον για το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής θα το βγάζαμε μαζί. Πρώτος σταθμός που όμως δεν σφραγίζεις κάρτα το Mortagne au Perche. Η βροχή και το κρύο με έχει εξουθενώσει, μπαίνουμε στο σταθμό του άτυπου κοντρόλ , βγάζω τα μουσκεμένα ρούχα μπας και στεγνώσουν και πάω σφαίρα στο φαΐ, τιμές σχεδόν τσάμπα, η ποσότητα ξεχειλίζει, όσο για ποιότητα τι να πω με την πείνα που είχα….

Μέσα στο κοντρόλ πολλοί κοιμόντουσαν.

Με τον Γιάννη, σχετικά σύντομα, αποφασίζουμε να φύγουμε, βγαίνουμε έξω στη βροχή, φοράμε γρήγορα τα μουσκεμένα από πριν ρούχα, και κάνουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε πετάλι, μπάς και ζεσταθούμε. Μετά από 10-15 λεπτά η αλήθεια είναι ότι δεν σκεφτόμαστε πλέον το κρύο.

Η δεύτερη ειδική είναι από Mortagne au Perche στο Villaines la juhel , μια διαδρομή λιγότερη απαιτητική από την πρώτη, τώρα έχει αρκετά ισάδα και το κυριότερο ξημέρωσε έτσι βλέπουμε την διαδρομή και ο ρυθμός έχει ανέβει λίγο.

Αν και υπάρχει υγρασία και πρωινή ομίχλη εν τούτοις εμάς δεν μας αγγίζουν αυτά. 

Κάποια στιγμή βλέπουμε και τον δειλό ήλιο να προσπαθεί να επιβληθεί στα σύννεφα, μετά από ώρες κάτι καταφέρνε. Όσο πλησιάζουμε στο Villaines la juhel βλέπουμε όλο και περισσότερες αφίσες για το πρώτο επίσημο κοντρόλ του φετεινού PBP. Με τον Γιάννη είμαστε συνεχώς μαζί και κατά διαστήματα ενωνόμαστε και με άλλους ποδηλάτες. Εντύπωση μεγάλη μου κάνουν τα όμορφα σπίτια στα χωριά, δεν μιλάμε για εξαιρέσεις μιλάμε για τον κανόνα.

Μπαίνοντας  στο Villaines la juhel συναντάμε τον Στέφανο, εξουθενωμένο από τον γρήγορο έως τώρα ρυθμό που κρατούσε, πήγαινε με τούς πρώτους για να κερδίσει χρόνο.

Στη μεγάλη πόλη ένα πανηγύρι έχει στηθεί, οι συμμετέχοντες έχουμε την τιμητική μας, αφού σφραγίσουμε την κάρτα μας, πάω στην πρωϊνή μου τουαλέτα, κάνω και τα απαραίτητα ψώνια σε γκέτες μιας και το βράδυ είχαν ξεπαγιάσει τα μουσκεμένα δάχτυλά μου, τώρα σειρά έχει το φαγητό. Γιάννης, Στέφανος και γω τρώμε ένα γενναίο πρωινό. Βάζουμε την απαραίτητη κρέμα για να προλάβουμε συγκάματα και ξεκινάμε.  Από το Παρίσι απέχουμε πλέον 222 χλμ., και σε αυτό το κοντρόλ εγκατέλειψαν 33 άτομα.

Μετά το Villaines la juhel σειρά έχει να επισκεφτούμε το Fougeres στο 310 χλμ.

Ο Στέφανος ακόμη αποδυναμωμένος, μένει πίσω, σε λίγο ο Γιάννης χάνει κι αυτός τον ρυθμό του, εγω δεν θέλω να μείνω πίσω έτσι συνεχίζω στον ρυθμό μου. Βουκολική ομοιομορφία και μονοτονία μου προκαλεί βαρεμάρα, γελάδια πάνε κι έρχονται, το ίδιο και τα αυτοκίνητα στους δρόμους. Είναι πλέον μεσημέρι έχουμε ήλιο, ναι ήλιο και αρκετά ζεστό μάλιστα, τόσο που στεγνώνουμε και στα πιο απόκρυφα σημεία μας.

Δυστυχώς εδώ η ζωή δεν έχει ενδιαφέρον, οι οδηγοί προσπερνάνε με ασφάλεια από απόσταση, έτσι τίποτα δεν μας προκαλεί ιδρώτα και τρόμο όπως έχουμε συνηθίσει στη Μαραθώνος και στην Παραλιακή. Κανένα αυτοκίνητο προσπερνώντας σας δεν θα σας αφήσει χώρο μικρότερο του ενάμιση μέτρου. 10 μέρες στη Γαλλία δεν φοβήθηκα ούτε μια φορά. Απίστευτο αλλά αληθινό, ένας ποδηλάτης στην Ευρώπη απλά ποδηλατεί χωρίς κανένα κίνδυνο για την σωματική του ακεραιότητα.

Σε αρκετά σημεία κόσμος μας περιμένει με συνθήματα γραμμένα σε πλακάτ όπως bravo , courage κ.λ.π. άλλοι μας κερνάνε κέικ , μπισκότα και καφέ, ενώ σε πολλά χωριά αν μπεις με μεγάλο γκρουπ, νιώθεις κάτι από γύρο Γαλλίας με τον κόσμο να χειροκροτάει και να επευφημεί.

Μεγάλη πόλη η Fougeres, και πάνω που φεύγω συναντιόμαστε με Στέφανο και Γιάννη, τούς αφήνω να κάνουν τα απαραίτητα με τα σφραγίσματα και συνεχίζω, έχοντας στο κεφάλι μου ενα απειλητικό ουρανό γεμάτο μαύρα σύννεφα.

 

 

(Στέφανος - 10λεπτο ύπνος)


(Πάλι βρεχει)

Το τελείωμα της μέρας θα βρει 65 εγκαταλείψαντες.

Επόμενος στόχος το Tinteniac  στα 365 χλμ., το δυστύχημα με τους στόχους είναι ότι έτσι χάνεται η μαγεία της βόλτας και τρέχεις για τον ρημάδι το στόχο. Σιγά-σιγά η μέρα φεύγει. Σποραδικές βροχές αλλά τίποτα το σπουδαίο, μόνο το κρύο με ενοχλεί λίγο, αλλά δεν πειράζει. Οι πλατείες των χωριών όσο περνάει η μέρα αδειάζουν και ο κόσμος κλείνεται στα σπίτια του. Όταν φτάνω στο Tinteniac έχει βραδυάσει για τα καλά, ενω βρέχει συνεχώς και κάνει κρύο.

Τηρώ ευλαβικά την σειρά, σφραγίδα , τουαλέτα, cetavlon κρέμα στα οπίσθια, φαγητό , ψώνια μιας και μου έχουν ήδη τελειώσει τα ισοτονικά και αποφασίζω να αγοράσω υποχρεωτικά του χορηγού, τα φτιάχνω στο παγούρι μου  και δρόμο.

Το γεγονός ότι για 55 χλμ. χρειάστηκα 4 ώρες με θορυβεί αλλά νοιώθω ότι δεν μπορώ να ξεπεράσω τον περιηγητικό μου εαυτό, καθυστερώ αλλά απολαμβάνω, φταίνε και τα γλυκά ανηφόρια, ισάδι δεν υπάρχει ούτε για πλάκα.

Μετά το Tinteniac έχει διαδοχικές ανηφορο-κατηφόρες, ίσως επειδή βραδιάζει τίς βλέπω να διαρκούν περισσότερο. Με τον Γιάννη και τον Στέφανο έχουμε χαθεί για τα καλά, δεν ανησυχώ όμως καθώς δεν παίρνω sms, οπότε όλα καλά.

Ο τρόμος δεν αργεί να εμφανιστεί στο πρόσωπο μου όταν δοκιμάζοντας το γαλλικό ξέπλυμα, αμέσως το έβγαλα, αηδία, στάθηκε αδύνατον να το πιω, τρομοκρατήθηκα στην ιδέα ότι έχω ακόμη 900 χλμ. και δεν έχω ισοτονικά, βλέπετε ο αγώνας περνάει από χωριά και γενικά οι μεγάλες πόλεις είναι αποκλεισμένες από την χάραξη, ξεπλένω το παγούρι μου με νερό, τοποθετώ φρέσκο καθαρό νερό και αρχίζω να λιώνω τα τζέλ πλέον, συμπληρωματικά πίνω μέλι και άγιος ο θεός !!!, όπου με βγάλει.

Τηρήστε το χιλιοειπωμένο «σε διάρκεια αγώνα ποτέ δοκιμές».Φέρνουμε από Ελλάδα τα δικά μας ισοτονικά.

Εχουν περάσει 23 ώρες μόλις, θεωρητικά έχω ακόμη 67 ώρες να ποδηλατήσω, είμαι χωρίς ισοτονικά, βρεγμένος, μάλλον καθόλου κουρασμένος αλλά είμαι πλημμυρισμένος από εικόνες, κι αυτό μου δίνει φτερά. Ολα αυτά που ζώ, με έχουν κυριολεκτικά ξετρελάνει, απολαμβάνω το όλο γεγονός. Λίγο μετά το Tinteniac και πριν το illefaut σταματάω για καφέ, ο Στέφανος με προσπερνάει και συνεχίζει, θα τον ξανάβλεπα 3 μέρες μετά, όταν θα γύρναγε κι αυτός με τραίνο αλλά έχοντας στην πλάτη του πάνω από 900 χιλιόμετρα . Με τον Γιάννη έχουμε χαθεί, πρέπει να είναι κι αυτός μόνος του και πιο πίσω. Ακόμη είμαι εντός χρόνου.

Συνδυάζω την ξεκούραση με δουλειά, αφού καθαρίζω τα μπουκωμένα σχαράκια μου από τις λάσπες, σε παγκάκια που βρίσκω στην άκρη του δρόμου, κάποια στιγμή με το μαχαίρι ξυρίζω και το πλαστικό που είχε αρχίσει να παραμορφώνεται ,καθώς βλέπετε πολύ συχνά τα μέρη που βρίσκεις βολικά για να παρκάρεις βρίσκονται μέσα σε λάσπες. Σε μια στάση λεωφορείου ρίχνω και ένα 10λεπτο ύπνο. Ουάου νιώθω παντοδύναμος.
Σηκώνομαι από το παγκάκι και ούτε καν τεντώνομαι, είμαι ακόμη ζεστός , μπορώ να επιταχύνω άνετα.

Την θεωρία των 10λεπτων ύπνων την είχα ακούσει από την Hellen Mc Ferson όταν ή ίδια κατάφερε και έκανε τον γύρο του κόσμου με ένα ιστιοφόρο σε 110 μέρες, ουσιαστικά χωρίς να κοιμηθεί καθόλου, έτσι όπως αντιλαμβανόμαστε εμείς τον ύπνο. Αυτό που την κράταγε όρθια ήταν ανα 45-50 λεπτά έκανε διαλείμματα ύπνου των 5-10 λεπτών για αρκετά μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το είχανε ψάξει με έρευνες σε πανεπιστήμιο και ήταν ο πιο αποδοτικός ύπνος. Μελέτη που έχει γίνει έχει δείξει ότι ο εκούσιος περιορισμός του ύπνου ενέχει κίνδυνο εκδήλωσης διαταραχής της ανοχής γλυκόζης, προσοχή λοιπόν δεν είναι παιχνίδι. Κάποιοι άλλοι κοιμούνται ή μιάμιση ή τρεις ώρες, στηριζόμενοι στην ύπαρξη των 5 σταδίων του ύπνου παίρνοντας το πρώτο ή και το δεύτερο στάδιο μόνο.

Θεωρείται, ότι αν κοιμηθείτε πάνω από τρεις ώρες, τότε το χάσατε το τραίνο.


(Ohhh  yes , it's me.)

Προσπαθώ να κοιμάμαι τα απαραίτητα 10λέπτα, γιατί γνωρίζω ότι η κόπωση είναι σημαντικός παράγοντας πρόκλησης ατυχήματος.

Η 22α  Αυγούστου με βρίσκει σε έρημα σκοτάδια, επόμενη πόλη το Loudeac  στα 450 χλμ.

Η βροχή έχει σταματήσει ενω το σώμα ποδηλατεί ακατάπαυστα, έχω ήδη συμπληρώσει ενα 24ωρο. Υπάρχει ξαστεριά και δεν νιώθω κρύο, με το ποδήλατο κάνω ζίγκ-ζάκ για να σπάσω την μονοτονία του φωτισμού που σου μπερδεύει το μυαλό. Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι βρίσκεσαι μέσα σε τούνελ, ειδικά στα κατηφορικά κομμάτια που πας γρήγορα, υπάρχει και λίγο φόβος. Ήλπιζα σε λίγο σεληνόφως, αλλά τίποτα, πίσσα και σκοτάδια . Λίγες ώρες πριν ξημερώσει συνταξιδεύω με τα αυγά, δηλαδή τα κλειστά επικλινή ποδήλατα, που μπορεί στην ανηφόρα να πηγαίνουμε μαζί, στην κατηφόρα όμως είναι απίστευτο πόσο γρήγορα επιταχύνουν.

Συνεχίζω άνετος και σχετικά στεγνός, ενώ τα πράγματα είναι πολύ απλά, όπου δούμε πόρτα με φώς αναμμένο (εκτός απο τα κόκκινα) χτυπάμε και ζητάμε νερό, φαϊ, ύπνο, κ.λ.π., κάτι που έκανα πράξη στις 4 τα ξημερώματα στο φιλόξενο χωριό Illefaut, η γιαγιά η κόρη και οι 2 εγγονές με άφησαν να κοιμηθώ για 15 λεπτά στην κουζίνα τους και όταν ξύπνησα βρήκα πιάτα με ψωμί μαρμελάδα και μέλι, κέικ και άφθονο καφέ.

Ξυπνάω και φεύγω σφαίρα να προλάβω το control της Loudeac.

Είμαι μόνος μου, το μόνο που με επιβεβαιώνει ότι πάω καλά, είναι τα διάσπαρτα κορμιά που συναντώ συχνά, ταλαιπωρημένων ποδηλατιστών που κοιμούνται τυλιγμένοι στις αλουμινοκουβέρτες ανάγκης, έχοντας όμως πάντα τα φώτα ανοιχτά, στην άκρη του δρόμου.

Πιο κάτω συναντώ και ένα ασθενοφόρο που μαζεύει εναν συναθλητή, με αρκετά σπασμένα κόκαλα όπως καταλαβαίνω από τις φωνές.

Δεν σταματάω πουθενά - Ποδηλατώ καλά, χωρίς ανάγκη για επιπλέον ύπνο, βλέπω και μια ταμπέλα, Loudeac 30 χλμ. Συνεχίζω….

Διάολε 30 χλμ. και δεν έχουν τελειωμό, μα πως είναι δυνατόν, δεν σταματάω πουθενά, δεν χάνομαι πουθενά, κάνω πιστεύω καλά ποδήλατο, κι όμως φτάνω στίς 05:00 στην Loudeac.

Η δική μου ιστορία είχε ζωή 450 χλμ. μόνο, καθώς στο κοντρόλ της Loudeac κάπου 1-2 ώρες πρίν ξημερώσει, με σταματάνε οι διοργανωτές λόγω αργοπορίας και μου κρατάνε την κάρτα μου, μου λένε βέβαια αν θές μπορείς να συνεχίσεις, νιώθω όμως πιο πολύ θυμωμένος παρά κουρασμένος, αρνούμαι να συνεχίσω, πάω για πρωϊνό και στη συνέχεια μπαίνω στην αίθουσα με τα στρώματα για να πάρω εναν υπνάκο.

Οι αίθουσες ύπνου είναι συνήθως γυμναστήρια που έχουν λίγα κρεβάτια και πάρα πολλά στρώματα, όλα αριθμημένα, για να σε βρίσκουν και να σε ξυπνάνε . Σε αυτό που με οδήγησαν εμένα ήταν μούσκεμα απο τον προηγούμενο, ευτυχώς στο δεύτερο που με οδήγησαν ήταν στεγνό.

Στέλνω μήνυμα σε Στέφανο και Γιάννη ότι με κόψανε, στο Γιάννη συμπληρωματικά γράφω και τον κωδικό του στρώματος για να με βρεί. Κάπου 2 ώρες μετά φτάνει και ο Γιάννης και με ξυπνάει, πάμε για καφέ, συναντιόμαστε και με τον Μεθόδιο που είχε προηγηθεί μετά το 60ο χλμ. και έχει πλέον εγκαταλείψει από γόνατο, τραύμα που το κουβάλαγε από Ελλάδα. Τριγυρνάμε στο κοντρόλ να βρούμε άλλους Ελληνες, συζητάμε για τον τρόπο που θα επιστρέψουμε στο Παρίσι, είμαστε λίγο βρεγμένοι καθώς η απαλή βροχή συνεχίζει βαριεστημένα το έργο της, κατά τα άλλα καλά.

Αργά αλλά σταθερά ο αριθμός των εγκαταλειψάντων ανεβαίνει αργά αλλά σταθερά, σε αυτή την πόλη φτάσαμε τούς 97. Αδυνατώ να καταλάβω που ξόδεψα τον χρόνο μου, περιφερόμουν άυπνος βρεγμένος και κουρασμένος μέσα στο σκοτάδι, μάλλον αυτή ήταν η αιτία της βραδυπορίας μου.Πρέπει να έχασα την ευκαιρία μου για λιγότερο απο ένα ημίωρο, αχ γιατί δεν γίνονται θαύματα ?

Υπο τη συνοδεία απαλής βροχής πάμε στο μικρό και μάλλον ανενεργό σιδηροδρομικό σταθμό, ο υπάλληλος μας κλείνη 1 εισιτήριο με το λεωφορείο για τον επόμενο σταθμό της St. Brieuc.(περίπου 60 χλμ) και 1 εισιτήριο με το γρήγορο το τρένο για Παρίσι (κάπου 400 χιλιόμετρα τα έκανε σε 2 ώρες) και 1 εισιτήριο για το μετρό μέχρι το saint quentin en yveline όπου μέναμε, συνολικά μας κόστισε 60 ευρώ περίπου, μην μπείτε στον κόπο να το συγκρίνετε με τον ΟΣΕ , θα χάσετε.

Τα ποδήλατα μπαίνουν στο λεωφορείο με αποσυναρμολογημένο μόνο τον μπροστινό τροχό, ενω στο τρένο και στο μετρό άλυτα.

Επικοινωνία με την Κα Εφη απο το acropolis tours μας απελάσει απο το άγχος της επικοινωνίας για την κράτηση ξενοδοχείου, μας προτείνει μάλιστα να μας πληρώσει τα δωμάτια σε περίπτωση που ξεμείναμε από λεφτά. Μου αναπτερώνει το ηθικό όταν της λέω «απέτυχα, με κόψανε» και μου απαντάει «ο δρόμος για την επιτυχία περνά μέσα απο αποτυχίες, συνέχισε». Ετσι-έτσι, ευχαριστώ για τα ωραία λόγια.

Αν και λίγα τα χιλιόμετρα, έζησα μια εμπειρία που θα προσπαθήσω να την ξαναζήσω.

Τα 1200 χιλιόμετρα δεν είναι πολλά αν έχουν προηγηθεί καλές προπονήσεις, χρειάζονται εντάσεις, ανηφόρες, συμμετοχή σε αγώνες και φυσικά συμμετοχή σε brevet επι ελληνικού εδάφους.

Τα μέρη που διεξάγεται ο αγώνας  είναι σαν το Ελευσίνα Γαλατάς Ελευσίνα επί 4 φορές, με βροχή ή και ήλιο την ημέρα, και κρύο τα βράδυα, χωρίς όμως την ευκολία που έχουμε στην Ελλάδα σε περίπτερα και φαγητάδικα στη διαδρομή για ανεφοδιασμό. Ευτυχώς οι Γάλλοι έχουν φροντίσει να συναντάμε τα κοντρόλ ανα 80 περίπου χλμ..

Στη Γαλλική επαρχία συνάντησα μόνο χαμόγελα και χέρια απλόχερα να προσφέρουν. Οι Γάλλοι είναι ευγενέστατοι, αν και ο φίλος Παύλος (Black dog), ένας πολύ δυνατός ποδηλάτης από την Χαλκίδα, σε εκτός χάραξης πορεία, είχε κακή εμπειρία από εξυπηρέτηση. Εχασε τη σήμανση μπήκε σε λάθος χωριό και μέχρι να ξημερώσει και να καταφέρει να προσανατολιστεί, κανείς δεν του άνοιγε την πόρτα.

Επίσης είχαμε και κρούσμα κλοπής, καθώς ο φίλος Αγγελος από την Καβάλα, στη διάρκεια νυχτερινού ύπνου, σε σημείο εκτός χώρου control όμως, έχασε το scott του, έτσι μια μικρή και πανάλαφρη κλειδαριά επιβάλλεται σε τέτοιους αγώνες, εκτός και έχετε φροντίσει για ολιγώορο ύπνο σε ξενοδοχείο.

Κατά την διάρκεια της νύχτας, όταν βγαίνουμε απο το εκάστοτε χωριό, το φώς είναι ανύπαρκτο, έτσι εκτός από τα 1 ή 2 καλά φανάρια τιμονιού, πολύ χρήσιμο είναι και ένα δυνατό φανάρι κεφαλής, (τέστ στούς φακούς κεφαλής θα βρείτε στο περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ έτους 2005 τεύχος Οκτ.-Νοε.) καθώς μετά από ώρα οδήγησης σε σκοτεινό περιβάλλον, το μυαλό σε παραπλανάει με ψευδαισθήσεις, όσοι δεν είχαμε φανάρι κεφαλής τα σταθερά φώτα στο τιμόνι μετά από ώρα σε έκαναν να νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε ένα τούνελ, λίγο κλειστοφοβικές συνθήκες αν λάβετε υπόψη σας ότι αυτό θα συμβαίνει για 4 νύχτες.

Την πρώτη νύχτα ίσως επειδή υπήρχαν γκρούπ που μπαινόβγαινα, ένιωθα καλά, την δεύτερη νύχτα όμως που είχα μείνη σχετικά πίσω, σε πολλά σημεία, οδηγούσα για ώρες μόνος, κανένα φώς μπροστά, κανένα φώς πίσω.
Επίσης χρήσιμο φάνηκε και ενα πολύ μικρό led λαμπάκι που είχα πάνω απο το εμπρός ντεραγιέ.

Γενικά μην λυπάστε τον φωτισμό, η Γαλλική επαρχία είναι θεοσκότεινη, μοιάζει με την Αχαϊα στην διαδρομή Ακράτα – Αιγιο, χωρίς κανένα χωριό ενδιάμεσα.

Απαραίτητη κρίνεται μια πίσω σκάρα ποδηλάτου για ένα μικρό σακίδιο, ή ακόμη και πάνω στο τιμόνι, αρκεί να μην είναι βαρύ και σας αλλοιώνει τα οδηγικά χαρακτηριστικά. Φροντίστε να έχετε δεύτερα ρούχα μαζί σας, ισοτονικά, μερικά ανταλλακτικά, φαρμακείο και ότι άλλο νομίζετε ότι θα χρειαστείτε.

Για ευνόητους λόγους αποφεύγουμε μια ζάντα με λίγες ακτίνες και λίγα γραμμάρια, επενδύουμε σε καλό τροχό για αντοχή στα πολλά χιλιόμετρα. Αν και οι δρόμοι είναι πολύ καλοί, εν τούτοις ο Μέρφυ με τούς νόμους του παραμονεύει.

Χάρτης διαδρομής ή GPS δεν χρειάζεται, καθώς οι Γάλλοι κάνουν απίστευτα τέλεια σηματοδότηση, μόνο όσους πήρε ο ύπνος στο ποδήλατο χάθηκαν.

Συνολικά κάποιος που μετέχει στο PBP θα περάσει από 15 κοντρόλ , τα οποία δεν έχουν σχέση με τα ελληνικά δεδομένα , που εδώ δεν κατεβαίνεις κάν από το ποδήλατο, εκεί μιλάμε για χιλιάδες κόσμο, έτσι σοφά οι Γάλλοι επέλεξαν σχολεία πόλεων για σταθμούς, που σημαίνει ότι μέχρι να βρείς που θα παρκάρεις, να διατρέξεις το σχολικό συγκρότημα για το τμήμα των σφραγίδων , να τρέξεις στο τμήμα του φαγητού και να ξαναγυρίσεις πίσω τρέχοντας για να πάρεις το ποδηλατό σου τότε μιλάμε για πολύ χάσιμο χρόνου και καταστροφή των σχαρακίων.
Εχασα απίστευτο χρόνο στα κοντρόλ, απλά την επόμενη φορά θα φοράω τα λαστιχένια θηκάκια στα σχαράκια των παπουτσιών, 2 σάντουιτς στη πλάτη και ξεκινάμε για το επόμενο κοντρόλ.

Το πρόβλημα με τον Ύπνο έχει δύο λύσεις.:

  • Ή είσαι πολύ γρήγορος και όταν φτάσεις Βρέστη (610 χλμ.) πέφτεις κάνα τρίωρο για τον πρώτο σου ύπνο σε ξενοδοχείο,
  • ή κοιμάσαι για ενα 10λεπτο τυλιγμένος με μια αλουμινοκουβέρτα που είναι πανάλαφρη, κάθε φορά που νυστάζεις και φυσικά όπου βρεις, σε παγκάκια , στάσεις λεωφορείων, τηλεφωνικούς θαλάμους (σε περίπτωση βροχής δύσκολα έβρισκες άδειο θάλαμο) κ.λ.π..

Από ιστορίες τερματισάντων συνήθως 2-3, δεκάλεπτα ανά νύχτα είναι αρκετά.

Οι δικές μου 2 νύχτες πέρασαν άνετα με τρία 10-15λεπτα ύπνου. Κάποιοι επιλέγουν την εκκίνηση των 84 ωρών για να γλιτώσουν το πρώτο βράδυ αϋπνίας και κρύου. Απαραίτητη μετά από πολλές ώρες στη σέλλα, για να μην πληγωθούμε απο την «στενή επαφή» με το chamois, μια αντιμικροβιακή αλοιφή (π.χ. Cetavlon) κρίνεται τόσο απαραίτητη, όσο και η μουσική από ένα mp3 για τα κρύα και μοναχικά βράδια.

Δεδομένα θεωρούνται τα καινούργια και αξιόπιστα λάστιχα για πολλά χιλιόμετρα.

Συνοδεία οχημάτων επιτρέπεται μόνο αν δηλωθεί, και φυσικά όχι σε όλη την διαδρομή παρά μονάχα στα δηλωμένα κοντρόλ. Κοντρόλ τα οποία φυσικά έχουν τα πάντα από ανταλλακτικά, όπως μπαταρίες, λάστιχα , συνεργείο σέρβις, αμπούλες διοξειδίου, ρουχισμό, κράνη, πρόχειρα ράντζα για ύπνο, φαγητό, σαντουϊτς κ.λ.π.

Το κόστος της ΄‘εκδρομής’’ ξεπερνά τα 2500 ευρώ αν κλείσετε ξενοδοχείο στο  καταπράσινο και χαλαρωτικό γήπεδο του Γκολφ του Saint Quentin, πετάξτε με την air France που θέλει έξτρα 120 ευρώ μεταφορικά για το ποδήλατο, δοκιμάστε πιάτα όπως καβούρι σε σάλτσα καραμέλας πασπαλισμένο με φακές. Ενώ αντιθέτως φτάνει μόλις τα 1000 ευρώ αν πετάξτε με ΟΑ που η μεταφορά του ποδηλάτου δεν χρεώνεται, αν διαμένετε σε κάμπινγκ και φυσικά τέλος δεν έχετε γαστριμαργικές ανησυχίες .

Αναλυτικότερα, η συμμετοχή στον αγώνα κόστισε :

Triplex και κόπωση................... μέσω ΙΚΑ.
Καρδιολογική εκτίμηση.............60 ευρώ
Συμμετοχή.................................140 ευρώ
Eiσιτήρια με AIR FRANCE......480 ευρώ
Εξτρα cargo Air France...........120 ευρώ
Μεταφορά αεροδρόμιο-
ξενοδοχείο-αεροδρόμιο............45 ευρώ
Ξενοδοχείο...............................350 ευρώ

Μετά την εγκατάλειψη είχα έξτρα ημέρες στο ξενοδοχείο ακόμη 100 ευρώ, ενω και το roaming πήγε στα 250 ευρώ !!!.   Το φαγητό και λοιπές υπηρεσίες δεν είναι ακριβότερες απο την Ελλάδα.

ΝΑΙ θα ξαναπάω, αλλά αυτή την φορά θα πάω καλύτερα προπονημένος με λιγότερα κιλά, περισσότερες αναβάσεις και με διαλειμματικές προπονήσεις, και έτοιμος για μια εμπειρία που θέλω απλά να την ξαναζήσω.

Τελικά την πύλη τερματισμού την είδαν 9 Έλληνες και συνολικά 3.729 αθλητές από 5.159 που ξεκινήσαμε από 32 χώρες.

1430 άτομα δηλαδή το 27,7% ατυχήσαμε. Πολυπληθέστερη ηλικιακή ομάδα οι 50-59, ενώ σε απόσταση αναπνοής η δική μου ηλικιακή ομάδα των 40-49, ακόμη συμμετείχαν και 58 άτομα άνω των 70 ετών !!!!

Η Ελλάδα είχε την τιμή να σηκώσει κύπελλο, με παραλήπτη τον αρχηγό της αποστολής κ. Χάρη Πλέγα. Δεν γιορτάσαμε την μικρή μας επιτυχία, γιατί η πατρίδα ήδη μέτραγε νεκρούς από φωτιές, μάθαμε για 62 θύματα.


(Το κύπελλο στα χέρια του Χάρη Πλέγα)

Γνωρίστε καλύτερα τον εαυτό σας μέσα απο τα brevet, μάθετε περισσότερα στο www.pepa.gr

Αναλυτικότερα για φέτος υπάρχουν τα παρακάτω brevet

23/2/2008 200km ΕΛΕΥΣΙΝΑ-ΨΑΘΑ-ΛΟΥΤΡΑΚΙ-ΣΟΦΙΚΟ-ΕΛΕΣΙΝΑ
22/3/2008 300km ΕΛΕΥΣΙΝΑ-ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ-ΕΛΕΥΣΙΝΑ
12/4/2008 200km BREVET ΠΥΡΓΟΥ
10/5/2008 400km ΓΥΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ
4/8/2008 200km ΑΘΗΝΑ-ΛΑΜΙΑ
5/8/2008 200km ΛΑΜΙΑ-ΚΑΤΕΡΙΝΗ
6/8/2008 200km ΚΑΤΕΡΙΝΗ-ΕΔΕΣΣΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
7/8/2008 200km ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΚΙΛΚΙΣ-ΣΕΡΡΕΣ-ΔΡΑΜΑ
8/8/2008 200km ΔΡΑΜΑ-ΚΑΒΑΛΑ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
6/9/2008 200km BREVET ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Διαβάστε βιβλία για να πάρετε μια ιδέα για τούς υπερμαραθώνιους και την προπονητική όπως :

  1. LONG DISTANCE CYCLING των ed Burke & ed pavelka
  2. MOUNTAIN BIKING του Βασίλη Ροζάκη
  3. ΥΠΕΡΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ του Ντον Καρνάζη

Εννοείται ότι πρίν λάβετε μέρος στο πρώτο σας brevet , θα πρέπει λογικά να βγάζετε 100 χλμ άνετα με μια μέση ωριαία άνω των 25χλμ/ώρα, σε μια διαδρομή όπως η παραλιακή Γλυφάδα – Σούνιο.

Ηδη ο Φεβρουάριος είναι δίπλα μας, ξεκινήστε να μαζεύετε χιλιόμετρα, μεγάλη προσοχή στην υπερπροπόνηση και γενικά στην υπερβολή.

  • άνεση και αξιοπιστία, με δύο λέξεις ότι θα πρέπει να καλύπτουν τα υλικά αγαθά που σας ακολουθούν στίς μεγάλες αποστάσεις.
  • Ειδικά για το παπούτσι αρχικά είχα SIDI, καταπληκτικό παπούτσι αλλά για αγώνες, καθώς στο 400άρι μου προκάλεσε μούδιασμα στα δάχτυλα, ακολούθησα συμβουλές πήρα τα Specialized σειρά BG και το μούδιασμα στο 600άρι ένα μήνα μετά ελαττώθηκε ενω μετά το PBP εξαφανίστηκε εντελώς.
  • Κατά διαστήματα, τραβάτε πρός τα πάνω με το πέλμα σας το πετάλι, έτσι η πατούσα αιματώνεται και ξεκουράζεται.
  • Το τιμόνι παίρνει έξτρα τζέλ, για να αποφύγετε τα μουδιάσματα.
  • Προτιμήστε μπροστά τριπλό δίσκο, έτσι κι αλλιώς βαθμολογική κατάταξη δεν υπάρχει.
  • Βάλτε τίς μεγαλύτερες παγουροθήκες που παίρνει το ποδήλατό σας.
  • Μία αλουμινοκουβέρτα δεν πιάνει χώρο, ενω μπορείται να παραμείνετε ζεστοί τα κρύα βράδια όσο κοιμάστε ακόμη κι αν βρέχει.
  • Φυσικά χαρτί τουαλέτας, γιατί ποτέ δεν ξέρεις.
  • Επιβάλετε να πίνετε νερό, όπως φυσικά και να τρώτε αλλά και να έχετε φροντίσει για ηλεκτρολύτες.
  • Πρίν τα brevet , κοιμηθείτε καλά, μετά, κάντε μασάζ.
  • Προσπαθήστε να μάθετε να ξεπιάνεστε ενώ ποδηλατήτε.
  • Η μακαρονάδα είναι σύμμαχος όπως και γενικότερα οι υδατάνθρακες, μόνο μην υπερβάλλετε.
  • Τα όρια είναι στο μυαλό, όχι στο σώμα.

Καλές προπονήσεις.

NAME                                                          TIME/DATE                   CONTROL

SPANOUDAKIS                     est arrive le     23/08 a       16h02         SAINT QUENTIN (15)
PLEGAS                                  est arrive le      23/08 a      22h23        SAINT QUENTIN (15)
KOSTANTOPOULOS           est arrive le      23/08 a     22h43       SAINT QUENTIN (15)
KARABASIS                           est arrive le      23/08 a      22h48       SAINT QUENTIN (15)
MEXIS                                     est arrive le      24/08 a       01h46       SAINT QUENTIN (15)
KALEVEAS                            est arrive le     24/08 a      02h05        SAINT QUENTIN (15)
PETROPOULOS SP           est arrive le     24/08 a      09h55        SAINT QUENTIN (15)
PETROPOULOS VAS         est arrive le     24/08 a       09h55       SAINT QUENTIN (15)
STAMATELOPOULOS       est arrive le     24/08 a     13h09         SAINT QUENTIN (15)
SKLIAS                                 est passe le     24/08 a      13h48        DREUX (14)
GEORGAKOPOULOS        est passe le      24/08 a     14h24        DREUX (14)
PAPIOMYTIS                        est passe le      24/08 a     00h00        MORTAGNE (13)
KOPANAKIS                        est passe le      23/08 a     15h39       TINTENIAC (10)
KOUKOS                           a abandonne le 22/08                         LOUDEAC (9)
GOUMAS                          a abandonne le 22/08                         CARHAIX (8
VOLIOTIS                         a abandonne le 21/08                        CARHAIX (6)
BACHARIS                       a abandonne le 21/08                         LOUDEAC (5)
LAZARIDIS                      a abandonne le 22/08                         LOUDEAC (5)
KIRIAKOU                        a abandonne le 22/08                         LOUDEAC (5)
VOULODIMOS                 a abandonne le 22/08                         LOUDEAC (5)
MORAITIS                         a abandonne le 22/08                         LOUDEAC (5)
MALOUTAS                      a abandonne le 21/08                          TINTENIAC (4)

Φωτό Δημ. Μωραϊτης & Στ. Κοπανάκης


 

Facebook Share

Share on facebook