Crazybikeworld

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Brompton - Πρώτες εντυπώσεις

Διαβάστε τις πρώτες εμπειρίες του φίλου μας Ηλία με το σπαστό ποδήλατο Brompton

Ώρα 7.30 το πρωί. Τα μάτια αρνούνται πεισματικά να ανοίξουν, ενώ με τη γνωστή μέθοδο του τυφλού συστήματος προσπαθώ να βρώ το snooze του κινητού τηλεφώνου...

Ωωωωχ, Δευτέρα και σήμερα...Σηκώνομαι γρήγορα, ετοιμάζομαι... Άλλωστε πρέπει στις 9 να μπαίνω στο γραφείο στην Ακρόπολη. Το μάτι μου πέφτει στο ημερολόγιο. Δεν κυκλοφορώ σήμερα.. Άρα πρέπει να πάω στον σταθμό του Ηλεκτρικού, περίπου 20 λεπτά από το σπίτι μου και να ξεκινήσει ο Γολγοθάς... Με τα πολλά, δεν τρώω πρωινό και αρχίζω γρήγορο βάδην προς το σταθμό...

Πράγματι μετά από 80 λεπτά είμαι στην Ακρόπολη, λίγο μετά τις 9, και έχω ήδη πολλά νεύρα. Λίγο πριν τις 5, πρέπει να φτιάξω νέο πρόγραμμα. Έχω ιδιαίτερο μάθημα στις 6 στην... Παλλήνη... Ανοίγω με τρόμο τον ιστότοπο του ΟΟΣΑ και του προαστιακού, και με φρίκη συνειδητοποιώ ότι θέλω περί του δίωρου για να φτάσω με διάφορες ανταποκρίσεις στον προορισμό μου...Και αυτό όχι γιατί είναι αργό το μετρό, αλλά απλά γιατί μεταξύ των ανταποκρίσεων υπάρχουν κενά που φτάνουν μέχρι και το εικοσάλεπτο στις τοπικές γραμμές.

Αν λοιπόν μπορούσα να βρω ένα τρόπο να μηδενίσω το χρόνο των ανταποκρίσεων θα κέρδιζα ΠΟΛΛΕΣ ώρες από την ημέρα μου, και αυτό μεταφράζεται και σε κάμποσες παραπάνω ώρες ιδιαίτερα παραπάνω (άρα και χρήμα)... ΑΝ μπορούσα να βάζω το ποδήλατό μου σε μετρό και λεωφορεία, θα είχε λυθεί το πρόβλημά μου... Αρχίζω λοιπόν αναζήτηση στο δίκτυο, σχετικά με το θέμα και κάπου παίρνει το μάτι μου ότι τα σπαστά ποδήλατα μπαίνουν παντού...

-Σιγά μην πάρω σπαστό, είπα στον εαυτό μου και έκλεισα με θόρυβο το λάπτοπ...


Μερικές μέρες μετά έχω αποφασίσει να το ξανασκεφτώ. Αμφιβολίες περί ποιότητας κύλισης, ρουχισμού, αντιμετώπισης από Έλληνες συναδέλφους, έχουν αρχίσει και με κυριεύουν. Μιλάω με το Βανζέλ και το Λουκά που τα εμπορεύονται και εκεί πέφτει η πρόταση: Θα έχω ένα Brompton για 3 μέρες, ώστε να το δοκιμάσω.
Αρκετά επιφυλακτικός, όντως, πηγαίνω και το παραλαμβάνω.

Πρώτες εντυπώσεις; Δείχνει σοβαρό και ΔΕΝ δείχνει παιχνίδι. Επίσης μέσα σε λιγότερο από λεπτό έχει ξεδιπλώσει και είναι έτοιμο να το καβαλήσω. Βγαίνω στην Αλεξάνδρας με σκοπό να πάω στην Παλλήνη μέσω μετρό και άλλων συγκοινωνιών.

Το ποδήλατο κυλάει πολύ καλά, και σε ελαφριά κατηφόρα αρπάζει. Η κλιμάκωση των σχέσεων είναι ιδανική για την Αθήνα. Δεν τελειώνω ποτέ από πεταλάρισμα.. Τα φρένα είναι δυνατά και αποτελεσματικά. Μόνο περίεργο είναι το τιμόνι του. Αρκετά στενότερο από ότι έχω οδηγήσει, είναι αρκετά νευρικό παρά το γεγονός ότι έχει το μεταξόνιο ενός “κανονικού” ποδηλάτου!

Σε λίγη ώρα είμαι στην Εθνική Άμυνα και μπαίνω στο πρώτο λεωφορείο που περνά. Δεν με ενδιαφέρει να περιμένω ένα συγκεκριμένο. Παίρνω όποιο πάει προς την περιοχή. Σταματώ και κάνω ποδήλατο μέχρι το πρώτο μάθημα. Φτάνω εκεί σε χρόνο ρεκόρ και το μαθητούδι κοιτά με θαυμασμό το ποδήλατο. Το διπλώνω και το βάζω κάτω από το γραφείο του..

Την επόμενη μέρα το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται. Μόνο που αυτή τη φορά η εικοσάλεπτη απόσταση από τον ηλεκτρικό γίνεται σε 5 λεπτά!! Διπλώνω και μπαίνω στο πίσω βαγόνι, στην γνωστή σκευοφόρο! Φτάνω στο σταθμό της Ακρόπολης, αφού έχω αλλάξει σε μετρό στην Αττική, και είμαι στο γραφείο στις....08.35!! Είμαι έτοιμος να πετάξω από τη χαρά μου. Τα ρούχα είναι ατσαλάκωτα, παρόλου που έχω περάσει από κάμποσες λακκούβες με νερά, δεν έχει περάσει ίχνος υγρασίας στο παντελόνι μου και ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ...

Την επόμενη μέρα (τελευταία) αποφασίζω να μην μπω στο Μαρούσι και να πάρω το τρένο αλλά να φτάσω μέχρι το μετρό της Λ.Αλεξάνδρας... Ξεκινώ να κατηφορίζω με αρκετά καλή ταχύτητα (είπαμε αρπάζει καλά σε ελαφρά κατηφόρα) και το θαύμα ξαναγίνεται. Σε 20 λεπτά είμαι στο μετρό! Πιο γρήγορο ΚΑΙ από τον ηλεκτρικό.

Όπως καταλαβαίνετε, μέσα σε λίγη ώρα είχα τηλεφωνήσει στο Λουκά και είχα παραγγείλει ένα μαύρο Brompton M type και μια τσάντα για να μεταφέρω λάπτοπ και άλλα παρόμοια. Πάνε τα λεφτά που μάζευα για το FS μου...Αλλά μόλις εξοικονόμησα αρκετή βενζίνη, χρόνο, και κυρίως ηρεμία. Και το βασικό? Δεν μολύνω, δεν καταστρέφω και εφαρμόζω αυτά που πρεσβεύω περί περιβαλλοντικής αειφορίας και ανάπτυξης...

Ηλίας Ντέμιαν
Περιβαλλοντολόγος.

 

Facebook Share

Share on facebook

ΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕ